
บิ๊ก พงษ์ระพี เตชพาหพงษ์
- ผู้อำนวยการสถาบันศิลปะปัญญาประดิษฐ์ดาวินชี
- Editor-in-Chief AI Thailand Journal
- ประธานชมรมผู้ใช้เอไอไทย
- เจ้าของช่องอนุบาล AI & Crypto
- มัธยม SW2 / ตรี วิศวฯ KMITL / โท MBA NIDA
- นักคิด นักเขียน นักพูด ด้านการศึกษา เทคโนโลยี การตลาดและโมเดลธุรกิจ
- เขียนหนังสือด้านไอทีมามากมายหลายสิบเล่ม แต่ที่คนรู้จักมากที่สุดกลับเป็นหนังสือครอบครัว นั่นก็คือ หนังสือในชุด “เด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้”
- Ex Vice President ในเครือ Central Online
- ปี 2015 ได้รับคัดเลือกเป็น 1 ใน 9 บุคคลเปลี่ยนโลก (ด้านแนวคิด)
- เจ้าของแนวคิด One Man Company
- เจ้าของแนวคิดและเทคนิค BigData
- อดีตบรรณาธิการนิตยสารชั้นนำหลายเล่ม
- หนึ่งในทีมผู้ก่อตั้งงาน COMMART
- คณะทำงานประชารัฐ ด้านปฏิรูปการศึกษา
- ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการสอนสองภาษาของสภาขับเคลื่อนปฏิรูปประเทศ
- อาจารย์พิเศษ ระดับปริญญาโท ม.กรุงเทพ ม.รังสิต ม.มหิดล และนิด้า
- ประธานเครือข่ายผู้ปกครองระดับมอหนึ่ง สว.2
- กรรมการสมาคมครูและผู้ปกครอง สว.2
Line ID: big6331
ช่วงหนึ่งในชีวิตเคยบ้ากอล์ฟมาก ตีไม่ดีก็อยากตีแก้มือ ตีดีก็อยากตีอีก ไล่ตีสนามไปเรื่อยๆ ขับรถไปไกลๆ ตื่นแต่ตีสี่ตีห้าเพื่อไปทันออกรอบเช้าให้ทันแสงแรก คนบ้ากอล์ฟก็คงเข้าใจเรื่องนี้ดี และแล้ววันหนึ่งความรู้สึกอยากก็หมดไป ผมวางเหล็กแล้วหันไปหากีฬาอื่นที่สะดวก ประหยัด สนุก และได้เหงื่อมากกว่ากอล์ฟ และก็ได้ค้นพบนั่นก็คือ “แบดมินตัน” ได้ตีสักพักก็หลงรักกีฬานี้ โดยเฉพาะ “แบดเดี่ยว” ตอบโจทย์ทุกอย่างที่อยากได้ ก็เลยปักหลักเน้นเล่นแบดเป็นหลัก และเสริมอีกนิดกีฬาทางปัญญานั่นก็คือ “หมากฮอส” รวมถึงกิจกรรมยามว่างถ่ายภาพโดยเฉพาะการตามติดพัฒนาการของกล้องมือถือ ที่ทำให้ต้องเก็บกล้อง Mirrorless & DSLR ไปเลย





ชีวิตช่วงหนึ่งหลงมาอยู่ในแวดวงหนังสือนิตยสาร ยุคนั้นถ้าเป็นด้านไอทีผมว่าสิ่งพิมพ์รุ่งเรืองมากหนังสือไอทีขายดี นิตยสารไอทีมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนแวดวงไอที เครื่องคอมประกอบเป็นที่นิยม เรียกว่ากินส่วนแบ่งตลาดกว่าครึ่ง ผมใช้ชีวิตตรงนั้นเกินกว่าสิบปี เริ่มตั้งแต่สมัยเรียนปีหนึ่งก็ทำหนังสือออกมาแล้ว เล่มแรกคือ Advanced MS-DOS และก็ทำเรื่อยมาแปลบ้างเขียนเองบ้างนับๆรวมแล้วน่าจะเกินสามสิบเล่ม แต่หนังสือที่ดังและทำให้ผมเป็นที่รู้จักกลับเป็นหนังสือเด็กสองภาษา และสามารถทำอันดับเบสเซลเลอร์ได้ในปีนั้นของซีเอ็ด ส่วนในแง่นิตยสารแล้วผมเองก็ได้มีโอกาสเป็นบอกอของนิตยสารหลายเล่ม เล่มสุดท้ายน่าจะเป็น PC World Thailand ก่อนที่ยุคโซเชียลมีเดียจะเข้ามาครองตลาด และสิ่งพิมพ์ไม่ว่ายักษ์ใหญ่เก่าใหม่หรือระดับตำนานแค่ไหน ก็ค่อยๆปิดฉากลงไปในที่สุด ตามที่ทุกคนได้เห็น







